*collapse//

and all that's left is this poem and letter

the breath I've taken and the one I must 

and that loneliness lost your smell

and that I'd had to abandon our solar system

I lived at our pace and I have always known that

because love is patient and that is what I have discovered today

today we're closer to each other than I could ever imagine

but we are connected in a different way than then

this kind of gravity is thinner scarcer weaker

I don't stick to it so tighly as I used to, I even hardly ever do 

and it fades when I look away

the time is running out while me and my legs are getting older

and is it my fault, that I want to give my leftover energy to other constellations?

I will not flee before 

the passing time and I will not notice 

the moment when we'll indolently let go this string of our hands
and The Heat Death will take place

and all that's left would embarass me
if I decided to move on
without demanding for an epi-taphios for you
on my strangely empty belonging-piece of space in multiverse
 
and even if it wasn't something truthful at all
in our cosmogony I was so alive and so dead at the same time
sometimes I was able to transform my feeling into blessing for both of us
and even if you were our Universe's Sun unconsciously
you were its very own and realistic component
despite the fact that you'd been staying in another dimension


 so:

"i had been truly getting wet and truly drying in our tiny huge universum"

there've been another matters beyond ours
was it important?
I documented my ignorance
but without it I am not doing any better


I give You respect generously.



(ant that's for Darek)

kolaps//

a wszystko, co pozostało, to ten wiersz i list

oddech, który wzięłam i który muszę wziąć

i to, że samotność utraciła Twój zapach

a ja musiałam opuścić nasz układ słoneczny

żyłam w twoim tempie, i to wiedziałam zawsze
bo miłość cierpliwa jest i tego się dowiedziałam dzisiaj

dziś jesteśmy siebie i tak bliżej niż mogłabym to ogarnąć rozumem kiedyś
ale łączy mnie z tobą inny rodzaj przyciągania niż wtedy
jest on cieńszy rzadszy słabszy
nie trzymam się go już tak mocno prawie wcale
i zanika gdy odwracam wzrok

a czas ucieka podczas gdy zestarzałam się ja i moje nogi
i czy to moja wina że chcę oddać resztki mojej energii innym konstelacjom?
nie ucieknę przed tym
że czas ucieka i nie spostrzegę się
kiedy bezboleśnie wypuścimy ten sznurek z dłoni
i nastąpi Wielki Chłód

 a wszystko co pozostało zawstydziłoby mnie
gdybym postanowiła ruszyć dalej
bez upomnienia się o epi-taphios dla ciebie
na moim dziwnie pustym dobytku-kawałku przestrzeni w wieloświecie

a nawet jeśli nie było to całkiem realne
w naszej kosmogonii byłam tak bardzo żywa i nieżywa jednocześnie
momentami potrafiłam przekształcić moje uczucie w błogosławieństwo dla nas
a nawet jeśli byłeś naszego Wszechświata Słońcem nieświadomie
to byłeś jej bardzo realnym elementem pomimo przebywania w innym wymiarze

a więc:

"prawdziwie mokłam i schłam w naszym małym dużym universum"

były inne materie poza naszą
czy to było ważne?
udokumentowałam swoją ignorancję
ale teraz bez niej nie jest mi ani trochę lżej



wspaniałomyślnie oddaję ci respekt.



(i to jest dla Darka)

VI

piszę do Ciebie

by udowodnić

sobie Tobie jemu jej temu nam wam im

że Cię kocham.

używam do tego swoich nie swoich słów, bo tak trudno jest siebie określić

tworzę inne gatunki

wychodzę z ram

a może po prostu piszę pierdoły

piszę do Ciebie

byś wiedział, że czytając to poznałbyś mnie całą 

z góry na dół wszerz i wzdłuż

moje oddechy i tiki nieoczekiwane

zawłaszczenia 

doszukuję się tego uczucia i Ciebie we wszystkim

a nagle wszystkie wersy świata zostają Tobie dedykowane

cudza poezja bierze garściami z bólu który jest przecież mój

nie jest łatwo przyglądając się swoim sylabom

zachowując spokój 

klamki od znajomych drzwi

i mam nadzieję, że nie znienawidzisz mnie za to

piszę do Ciebie

bo każdy najmniejszy ruch Twój i dźwięk Twój jak igiełka zdradliwa

koli w oczy bębenki opuszki 

mierząc w moje uczucie wsiadło się na Galeon odpływający

w kierunku zachodzącej młodości - dla Ciebie

zachodzącego świata którego częścią jestem ja

dla mnie

słońce tam jest a w porcie nic nieznaczących go nie ma

zimno mi. 

piszę do Ciebie

ty nie zrobiłeś nic złego naumyślnie pewnie nie

choć cała liryczność, utopiona bogini, zniknęła, utopiona

to kiedyś musiało nastąpić i to jest ten czas i ja to w końcu wiem

a my nie byliśmy nigdy dla siebie stworzeni.

modliłam się do tych co chcieli słuchać

by moje błędy przygarnęli ale nie

teraz należą całkowicie do mnie i ja w końcu wiem

o co chcę się modlić naprawdę

i może będę płakać a może nie

bo los jest kapryśny a ja wiem to w końcu najlepiej

zgub się zostań znaleziony 

zgubiłam się i zostanę znaleziona

.jestem znaleziona.

V

piszę do Ciebie

nie boli to mnie to tak bardzo

bo ignorujesz mnie

rana polewana zimną wodą uspokaja się

a ty niczego nie podsycasz

a ja nie chcę

byś mnie 

Darku

ignorował 

to taki paradoks.

paradoksy: otwierają rany. 

ale nie szkodzi

zatamuję to czymś zabawnym i drogim

piszę do Ciebie

bo myślę, że Cię z całą pewnością

kocham

czy to nie dziwne, bo siebie samej nie lubię nawet?

darzę uczuciem niewłaściwe osoby. filozofom się nie śniło

wymyślałam swoje historie i pragnę, by były namacalne

akt piąty

scena trzecia

chciałabym zejść ze sceny

piszę do Ciebie

ostatnio obraz Twojej twarzy w mojej głowie stał się cholernie wyraźny i przejmujący też

piszę to z całą odpowiedzialnością, że

pod powiekami też

pląsają wespół z martwą komórką na litery 

er o zet es ą de e ka

 nie ma wyborów, a one się nie przejmują, bo wciąż się boję

wzdychanie, które ma sto i jedno znaczenie więcej niż to co przekazuję w listach

do wolnej wersji mnie

i jakoś to leci, Darku.

piszę do Ciebie

gdyż niedługo zapomnę, jak to było się potknąć 

i zapomnę wrażenia dotykania Twojego ja

i kolor oczu Twych

i wszystko co ma znaczenie

Ty zapomnisz, że byłam, choć wciąż będę i jestem, a potem nie będę

ale dobrze wiedzieć, że kiedyś się potknęło na początku końca.

IV

piszę do Ciebie

cała ta miłość to jeden wielki przypadek

i ja

i moje pieniądze

znajomi

krewni

i moje mieszkanie

to wszystko, wszystko jest przypadkiem

i nasze pierwsze spotkanie

też

pierwsza rozmowa?

też

i cały zasrany wszechświat

jest zasranym

niedojebanym przypadkiem

piszę do Ciebie

bo ty

jako jeden z nielicznych

nie jesteś przypadkiem

bo przypadki się nie zdarzają

tak samo jak nie ma

ludzi idealnych

jesteś idealny

a więc nierealny

jesteś idealny tylko w mojej chorej głowie

rzeczywistość

przeplata się

tańczy

z tym, co mam przed oczyma

piszę do Ciebie

gdyż wiem

że jest na tym świecie

osoba

która do Ci szczęście i dużo miłości

prawie tyle samo

co ja

ale ja nie znam tej

niedojebanej odwagi

i nie mam

zrozumienia

dla tej osoby

z którą będziesz

dzielił łóżko

konto bankowe

mieszkanie

z którą będziesz szczęśliwy

serce topi się z nienawiści

pali mnie

piekielny ogień zazdrości

trawi wnętrzności

lecz jak można cierpieć z powodu czegoś, co dopiero nadejdzie

cause i'm heaving through corrupted lungs

III

piszę do Ciebie

stan posiadania panny wu em a na dzień dzisiejszy

rodzice

siostra

kupa bezużytecznych bibelotów, których i tak nie zabiorę do czyśćca

parę przelotnych przyjaciółek

moje lenistwo

i miłość

Ty, Darku -

pośród tego dobytku.

taka jestem bogata

piszę do Ciebie

wiele razy łapało mnie zwątpienie

czy nie lepiej - mówiło -

po prostu zapomnieć, dać sobie spokój

powiedz.

i parę razy zdarzało mi się odejść

by po chwili

uświadomić sobie, że Ty, Darku

jesteś 

najcudowniejszą najpiękniejszą najmądrzejszą najwspanialszą

najbardziej

niesamowitą fantastyczną zabawną

osobą

na jaką spadłam, kiedy życie zrzucało mnie z rusztowania, gdy budowałam swoją przyszłość

więc te parę razy wracałam

i powinnam się za te parę razy

tysiąc razy 

spoliczkować

albo zrób to za mnie

może wtedy

odejdę

na dobrze

 piszę do Ciebie

bo przeznaczenia nie da się oszukać

ale my nie jesteśmy sobie przeznaczeni

nie oszukuję więc przeznaczenia

oszukuję ludzi wokół mnie

to tylko błahostka

siebie samą

cuda istnieją

taka jestem

niedojebana.

piszę do Ciebie

co jest logicznego

 w odwracaniu głowy na Twój widok

gdy jeszcze chwilę wcześniej 

przeklinałam czasoprzestrzeń

i co jest racjonalnego

w tym

że Twoje imię

Darku

sieje w mojej głowie zamęt 

piszę do Ciebie

dwa lata temu

obelgi

pytania

rok temu

pytania

dziś

umieram z miłości 

jestem chora z miłości

oszalałam z miłości

pytania

leku brak 

a i przesada czai się w szafie

to Twoja wina

więc uratuj mnie wyciągnij mnie z tego odkręć to

"w ostatnim westchnieniu napomknę że umieram przypadkiem"

więc tylko pochowajcie mnie 

skoro ty należysz do świata żywych

a ja odeszłam

więc pochowajcie mnie

w bordowej sukience

z brązowymi łatkami na łokciach

i załóżcie słuchawki

can you hear it

dog days are over

and the warm days are coming

II

piszę do Ciebie

by wytłumaczyć

moje niedojebane zachowanie

niedojebane -

spodobało mi się to słowo.

któryś już raz

go używam

tak samo spodobałeś mi się

Ty,

Darku.

któryś już raz myślę o Tobie

piszę do Ciebie

bo nic nie trwa wiecznie

obstawiają zakłady

czy prędzej:

milczenie między nami zniknie

czy też

Ty

pójdziesz w swoją stronę

beze mnie

to boli najbardziej -

że nic dla Ciebie nie znaczę

piszę do Ciebie

moje serce i umysł umówiły się

zaczną krwawić w tym samym 

 momencie

gdy w czerwcu

zobaczę Ciebie,

Darku,

po raz ostatni

w ten sam sposób będą krwawić.

bóg mi świadkiem

nie jesteśmy

dla siebie

stworzeni.

i niby to

nie wina Boga

ale ja nigdy nie byłam specjalnie pobożna

i to szatan

zawsze jest uśmiechnięty

 piszę do Ciebie

czy wiesz, co mnie jeszcze przeraża?

to

że widzę słońce

wiem

że ono tam jest

ale go 

nie czuję

piszę do Ciebie
powinieneś widzieć
że
to Ty,
Darku
jesteś moim słońcem.

I

piszę do Ciebie

jest późno, powinnam spać

dużo rzeczy powinnam

pisząc te rymy, rymom otwieram żyły

i sobie też

choć w sumie rymów tu nie ma

i lubię płakać.

poczucie beznadziejności

otwiera nowe horyzonty

piszę do Ciebie

a Ty, Darku, co lubisz?

bo ja nie lubię myśleć

że jest ktoś, z kim rozmawiasz w tej chwili

i ten ktoś

zna Ciebie,

Darku,

lepiej niż ja.

to straszne

to smutne

to prawdziwe

piszę do Ciebie

ja

niedoszła

niedojebana

poetka

tak to jest

 gdy człowiekowi smutno

to pisze wiersze

 ale Tobie na pewno też kiedyś było smutno

więc chciałabym

zobaczyć Twoje wiersze

założę się

że mają większą wartość literacką

niż ten

który Tobie jest

dedykowany

piszę do Ciebie

chciałabym Cię zobaczyć

ale nie jesteś mój

to jedyna rzecz

której w Tobie nie lubię.

zakochiwanie się jak 

wczesne dzieciństwo

ani się obejrzysz, a już jest po

wszystkim

piszę do Ciebie

bo

na pewno

widziałeś mnie nie raz.

moją maskę.

czy wiesz

ile w jednym, milczącym spojrzeniu

jakie posyłam

wszystkiemu wokół

jest skowytu i jęków?

błagania o litość

"boże, skończ to niedojebane przedstawienie"

piszę do Ciebie

chcę przeprosić za moje 

przekleństwa

jesteśmy ludźmi kulturalnymi

lecz tyle się tego nazbierało

przez tą chwilę

dzień

tydzień

miesiąc

rok

cała to frustracja, bezsilność

niedowierzanie

piszę do Ciebie

bo w końcu żyjemy pod tym samym niebem

i oddychamy

i jesteśmy ludźmi.

choć czy człowiekiem nazwiesz istotę
której tęsknota wyrywa mi z rąk człowieczeństwo

tęsknota za Tobą, Darku
mówiąc do poduszki białej

która biała nie jest

w końcu wszystko jest tylko złudzeniem.

piszę do Ciebie

gdyż nie jestem nawet

szmerem

w Twojej głowie
ty zaś
krzykiem w mojej
dopomina się miłość o uwagę
o łzy
towar deficytowy
nadużyłam ich trochę
 fakt

c.d.n.