someone else's pain

if you don't have anything else to tell me then I've had enough

bye, i loved you, you fucking broke my heart

because i'm not proud of what we've done but we've done it because of love and i'd thought it would win

but i'm always wrong in our business, aren't i

you've chosen wisely because he deserved it

but i won't accept that

afterana

obudź się obudź 

woda się leje zagłusza szum w głowie 

boli? ma boleć bo boli mnie ciągle i musisz pamiętać

piecze mnie bardzo coraz mniej prawie wcale wcale 

zatapiam się w normalnej codzienności 

boli? nie a masz przecież pamiętać 

obudź się!

preana

lubię spacerować po krawędzi

bo nie ma uczucia jak to, że w końcu znasz prawdziwe znaczenie bólu

i niektóre rzeczy muszą się zepsuć, bo mogły zostać naprawione

kieruję się w stronę zguby uchronnej ale wciąż potrzebuję wymówki dla tego zepsucia

sądzę, że tęsknię za otumanieniem płynącym z kochania niespełnionego

i podczas gdy uważam, że wystające żebra sprawią, że znów zacznę czuć

a głód prawdziwy lub nie, przypomina, jak to jest żyć między wami

którzy nie zdajecie sobie sprawy

i podczas gdy wy zostajecie znalezieni w ciągu godzin

ja dopiero ostrzę swój nóż na swym ciele

 razem to wyśmiewamy ale ronię łzy samotnie

zaniepokojenie najbliższych jest moją wskazówką 

i jest to okrutne, że oni wskazują mi drogę choć chcą mnie wrócić na autostradę

z której delikatnie zboczyłam ze świadomym zamierzeniem

i jest to bełkot osoby cierpiącej, tylko że nie wiem, czy jest to cierpienie prawdziwe

potrzebuję doznania bycia świeżo kochanej

 lub przebaczenia dla samej siebie

chcę życia w prezencie opakowanego

albo śmierci, którą zafundować sobie mogę ja i zbieram tylko pieniążki

zebrałam

*collapse//

and all that's left is this poem and letter

the breath I've taken and the one I must 

and that loneliness lost your smell

and that I'd had to abandon our solar system

I lived at our pace and I have always known that

because love is patient and that is what I have discovered today

today we're closer to each other than I could ever imagine

but we are connected in a different way than then

this kind of gravity is thinner scarcer weaker

I don't stick to it so tighly as I used to, I even hardly ever do 

and it fades when I look away

the time is running out while me and my legs are getting older

and is it my fault, that I want to give my leftover energy to other constellations?

I will not flee before 

the passing time and I will not notice 

the moment when we'll indolently let go this string of our hands
and The Heat Death will take place

and all that's left would embarass me
if I decided to move on
without demanding for an epi-taphios for you
on my strangely empty belonging-piece of space in multiverse
 
and even if it wasn't something truthful at all
in our cosmogony I was so alive and so dead at the same time
sometimes I was able to transform my feeling into blessing for both of us
and even if you were our Universe's Sun unconsciously
you were its very own and realistic component
despite the fact that you'd been staying in another dimension


 so:

"i had been truly getting wet and truly drying in our tiny huge universum"

there've been another matters beyond ours
was it important?
I documented my ignorance
but without it I am not doing any better


I give You respect generously.



(ant that's for Darek)

kolaps//

a wszystko, co pozostało, to ten wiersz i list

oddech, który wzięłam i który muszę wziąć

i to, że samotność utraciła Twój zapach

a ja musiałam opuścić nasz układ słoneczny

żyłam w twoim tempie, i to wiedziałam zawsze
bo miłość cierpliwa jest i tego się dowiedziałam dzisiaj

dziś jesteśmy siebie i tak bliżej niż mogłabym to ogarnąć rozumem kiedyś
ale łączy mnie z tobą inny rodzaj przyciągania niż wtedy
jest on cieńszy rzadszy słabszy
nie trzymam się go już tak mocno prawie wcale
i zanika gdy odwracam wzrok

a czas ucieka podczas gdy zestarzałam się ja i moje nogi
i czy to moja wina że chcę oddać resztki mojej energii innym konstelacjom?
nie ucieknę przed tym
że czas ucieka i nie spostrzegę się
kiedy bezboleśnie wypuścimy ten sznurek z dłoni
i nastąpi Wielki Chłód

 a wszystko co pozostało zawstydziłoby mnie
gdybym postanowiła ruszyć dalej
bez upomnienia się o epi-taphios dla ciebie
na moim dziwnie pustym dobytku-kawałku przestrzeni w wieloświecie

a nawet jeśli nie było to całkiem realne
w naszej kosmogonii byłam tak bardzo żywa i nieżywa jednocześnie
momentami potrafiłam przekształcić moje uczucie w błogosławieństwo dla nas
a nawet jeśli byłeś naszego Wszechświata Słońcem nieświadomie
to byłeś jej bardzo realnym elementem pomimo przebywania w innym wymiarze

a więc:

"prawdziwie mokłam i schłam w naszym małym dużym universum"

były inne materie poza naszą
czy to było ważne?
udokumentowałam swoją ignorancję
ale teraz bez niej nie jest mi ani trochę lżej



wspaniałomyślnie oddaję ci respekt.



(i to jest dla Darka)

VI

piszę do Ciebie

by udowodnić

sobie Tobie jemu jej temu nam wam im

że Cię kocham.

używam do tego swoich nie swoich słów, bo tak trudno jest siebie określić

tworzę inne gatunki

wychodzę z ram

a może po prostu piszę pierdoły

piszę do Ciebie

byś wiedział, że czytając to poznałbyś mnie całą 

z góry na dół wszerz i wzdłuż

moje oddechy i tiki nieoczekiwane

zawłaszczenia 

doszukuję się tego uczucia i Ciebie we wszystkim

a nagle wszystkie wersy świata zostają Tobie dedykowane

cudza poezja bierze garściami z bólu który jest przecież mój

nie jest łatwo przyglądając się swoim sylabom

zachowując spokój 

klamki od znajomych drzwi

i mam nadzieję, że nie znienawidzisz mnie za to

piszę do Ciebie

bo każdy najmniejszy ruch Twój i dźwięk Twój jak igiełka zdradliwa

koli w oczy bębenki opuszki 

mierząc w moje uczucie wsiadło się na Galeon odpływający

w kierunku zachodzącej młodości - dla Ciebie

zachodzącego świata którego częścią jestem ja

dla mnie

słońce tam jest a w porcie nic nieznaczących go nie ma

zimno mi. 

piszę do Ciebie

ty nie zrobiłeś nic złego naumyślnie pewnie nie

choć cała liryczność, utopiona bogini, zniknęła, utopiona

to kiedyś musiało nastąpić i to jest ten czas i ja to w końcu wiem

a my nie byliśmy nigdy dla siebie stworzeni.

modliłam się do tych co chcieli słuchać

by moje błędy przygarnęli ale nie

teraz należą całkowicie do mnie i ja w końcu wiem

o co chcę się modlić naprawdę

i może będę płakać a może nie

bo los jest kapryśny a ja wiem to w końcu najlepiej

zgub się zostań znaleziony 

zgubiłam się i zostanę znaleziona

.jestem znaleziona.

V

piszę do Ciebie

nie boli to mnie to tak bardzo

bo ignorujesz mnie

rana polewana zimną wodą uspokaja się

a ty niczego nie podsycasz

a ja nie chcę

byś mnie 

Darku

ignorował 

to taki paradoks.

paradoksy: otwierają rany. 

ale nie szkodzi

zatamuję to czymś zabawnym i drogim

piszę do Ciebie

bo myślę, że Cię z całą pewnością

kocham

czy to nie dziwne, bo siebie samej nie lubię nawet?

darzę uczuciem niewłaściwe osoby. filozofom się nie śniło

wymyślałam swoje historie i pragnę, by były namacalne

akt piąty

scena trzecia

chciałabym zejść ze sceny

piszę do Ciebie

ostatnio obraz Twojej twarzy w mojej głowie stał się cholernie wyraźny i przejmujący też

piszę to z całą odpowiedzialnością, że

pod powiekami też

pląsają wespół z martwą komórką na litery 

er o zet es ą de e ka

 nie ma wyborów, a one się nie przejmują, bo wciąż się boję

wzdychanie, które ma sto i jedno znaczenie więcej niż to co przekazuję w listach

do wolnej wersji mnie

i jakoś to leci, Darku.

piszę do Ciebie

gdyż niedługo zapomnę, jak to było się potknąć 

i zapomnę wrażenia dotykania Twojego ja

i kolor oczu Twych

i wszystko co ma znaczenie

Ty zapomnisz, że byłam, choć wciąż będę i jestem, a potem nie będę

ale dobrze wiedzieć, że kiedyś się potknęło na początku końca.