VI

piszę do Ciebie

by udowodnić

sobie Tobie jemu jej temu nam wam im

że Cię kocham.

używam do tego swoich nie swoich słów, bo tak trudno jest siebie określić

tworzę inne gatunki

wychodzę z ram

a może po prostu piszę pierdoły

piszę do Ciebie

byś wiedział, że czytając to poznałbyś mnie całą 

z góry na dół wszerz i wzdłuż

moje oddechy i tiki nieoczekiwane

zawłaszczenia 

doszukuję się tego uczucia i Ciebie we wszystkim

a nagle wszystkie wersy świata zostają Tobie dedykowane

cudza poezja bierze garściami z bólu który jest przecież mój

nie jest łatwo przyglądając się swoim sylabom

zachowując spokój 

klamki od znajomych drzwi

i mam nadzieję, że nie znienawidzisz mnie za to

piszę do Ciebie

bo każdy najmniejszy ruch Twój i dźwięk Twój jak igiełka zdradliwa

koli w oczy bębenki opuszki 

mierząc w moje uczucie wsiadło się na Galeon odpływający

w kierunku zachodzącej młodości - dla Ciebie

zachodzącego świata którego częścią jestem ja

dla mnie

słońce tam jest a w porcie nic nieznaczących go nie ma

zimno mi. 

piszę do Ciebie

ty nie zrobiłeś nic złego naumyślnie pewnie nie

choć cała liryczność, utopiona bogini, zniknęła, utopiona

to kiedyś musiało nastąpić i to jest ten czas i ja to w końcu wiem

a my nie byliśmy nigdy dla siebie stworzeni.

modliłam się do tych co chcieli słuchać

by moje błędy przygarnęli ale nie

teraz należą całkowicie do mnie i ja w końcu wiem

o co chcę się modlić naprawdę

i może będę płakać a może nie

bo los jest kapryśny a ja wiem to w końcu najlepiej

zgub się zostań znaleziony 

zgubiłam się i zostanę znaleziona

.jestem znaleziona.

V

piszę do Ciebie

nie boli to mnie to tak bardzo

bo ignorujesz mnie

rana polewana zimną wodą uspokaja się

a ty niczego nie podsycasz

a ja nie chcę

byś mnie 

Darku

ignorował 

to taki paradoks.

paradoksy: otwierają rany. 

ale nie szkodzi

zatamuję to czymś zabawnym i drogim

piszę do Ciebie

bo myślę, że Cię z całą pewnością

kocham

czy to nie dziwne, bo siebie samej nie lubię nawet?

darzę uczuciem niewłaściwe osoby. filozofom się nie śniło

wymyślałam swoje historie i pragnę, by były namacalne

akt piąty

scena trzecia

chciałabym zejść ze sceny

piszę do Ciebie

ostatnio obraz Twojej twarzy w mojej głowie stał się cholernie wyraźny i przejmujący też

piszę to z całą odpowiedzialnością, że

pod powiekami też

pląsają wespół z martwą komórką na litery 

er o zet es ą de e ka

 nie ma wyborów, a one się nie przejmują, bo wciąż się boję

wzdychanie, które ma sto i jedno znaczenie więcej niż to co przekazuję w listach

do wolnej wersji mnie

i jakoś to leci, Darku.

piszę do Ciebie

gdyż niedługo zapomnę, jak to było się potknąć 

i zapomnę wrażenia dotykania Twojego ja

i kolor oczu Twych

i wszystko co ma znaczenie

Ty zapomnisz, że byłam, choć wciąż będę i jestem, a potem nie będę

ale dobrze wiedzieć, że kiedyś się potknęło na początku końca.