afterana

obudź się obudź 

woda się leje zagłusza szum w głowie 

boli? ma boleć bo boli mnie ciągle i musisz pamiętać

piecze mnie bardzo coraz mniej prawie wcale wcale 

zatapiam się w normalnej codzienności 

boli? nie a masz przecież pamiętać 

obudź się!

preana

lubię spacerować po krawędzi

bo nie ma uczucia jak to, że w końcu znasz prawdziwe znaczenie bólu

i niektóre rzeczy muszą się zepsuć, bo mogły zostać naprawione

kieruję się w stronę zguby uchronnej ale wciąż potrzebuję wymówki dla tego zepsucia

sądzę, że tęsknię za otumanieniem płynącym z kochania niespełnionego

i podczas gdy uważam, że wystające żebra sprawią, że znów zacznę czuć

a głód prawdziwy lub nie, przypomina, jak to jest żyć między wami

którzy nie zdajecie sobie sprawy

i podczas gdy wy zostajecie znalezieni w ciągu godzin

ja dopiero ostrzę swój nóż na swym ciele

 razem to wyśmiewamy ale ronię łzy samotnie

zaniepokojenie najbliższych jest moją wskazówką 

i jest to okrutne, że oni wskazują mi drogę choć chcą mnie wrócić na autostradę

z której delikatnie zboczyłam ze świadomym zamierzeniem

i jest to bełkot osoby cierpiącej, tylko że nie wiem, czy jest to cierpienie prawdziwe

potrzebuję doznania bycia świeżo kochanej

 lub przebaczenia dla samej siebie

chcę życia w prezencie opakowanego

albo śmierci, którą zafundować sobie mogę ja i zbieram tylko pieniążki

zebrałam